Doodsengelen – Wouter Helders

Titel: Doodsengelen (Sofie Lafleur 4)
Auteur: Wouter Helders
Genre: thriller
Uitgeverij: LetterRijn
Paginaโ€™s: 260
Prijs: 18,-
Verschijningsdatum: 1 oktober 2020
Beoordeling: ๐ŸŒŸ๐ŸŒŸ๐ŸŒŸ๐ŸŒŸ

In Irak lijkt het verleden van geheim agent Sam de Wildt hem steeds in te halen waardoor het hem niet lukt om zijn doelwit, een Koerdische politicus uit te schakelen. Terug in Nederland krijgt hij alsnog een kans om zijn fout recht te zetten maar al snel blijkt dat ingewikkelder dan verwacht. Ondertussen is journalist Sofie Lafleur dankzij een nieuwe opdracht onverwachts verwikkeld geraakt in een strijd die verder gaat dan ze ooit had verwacht en haar in groot gevaar brengt. 

Doodsengelen is het vierde deel in de Sofie Lafleur serie maar kan los van de rest gelezen worden.

Al vanaf de eerste bladzijde van Doodsengelen voel je de spanning, je valt als lezer midden in een hondengevecht wat je gelijk meetrekt in de sfeer die het boek wil creรซren. Ik heb het absoluut niet op hondengevechten maar het boek pakte me door Wouters schrijfstijl direct. Je voelt als lezer de spanning die op de plek hangt, het enthousiaste geschreeuw trilt door je oren en je ruikt de honden en van door de spanning zwetende mannen.
Doordat je na dit hoofdstuk bij Sofie in Belgiรซ beland vloeit die opgebouwde spanning gedeeltelijk weg maar maakt het je ook gelijk nieuwsgierig naar haar aandeel in een boek wat op de achterflap nog niets over dit personage vertelt.

Het boek wisselt tussen verschillende locaties en personage waardoor je het verhaal vanuit verschillende perspectieven meekrijgt. Boven elk nieuw hoofdstuk wordt aangegeven op welke plek en tijd het hoofdstuk zich afspeelt, vrijwel direct nadat je de locatie ziet weet je ook welk personage daarbij aan bod komt. Wouter heeft het boek in de derde persoon geschreven waardoor je, ook als je door de locatie niet direct doorhebt met welk personage je meeleest je dit al snel verteld wordt door de schrijver zelf.

Wouter heeft een aangename en vlotte schrijfstijl die, zoals hierboven genoemd, levendig en beeldend is. Je ziet echt de locaties en personages voor je die door hem worden geschetst wat ervoor zorgt dat je makkelijk in het boek komt en het leesplezier wordt vergroot. 

Doodsengelen is het vierde en tevens laatste boek over journalist Sofie Lefleur maar kan los gelezen worden van de rest, er zijn momenten waarop er wordt teruggeblikt op momenten uit voorgaande boeken maar dit is niet storend voor iemand, ik behoor persoonlijk ook tot deze groep, die nog niet eerder een boek van Wouter Helders las. Wel kan het lezen van dit boek ervoor zorgen dat je de eerdere boeken alsnog wil gaan lezen, maar dat is uiteraard geen ramp. 

Wouter Helders werd als militair journalist verschillende keren uitgezonden. Zijn thrillers zijn hierdoor ook gedeeltelijk gebaseerd op eigen ervaringen. Met zijn debuut Machtsstrijd won Wouter de Hebban Thriller Debuutprijs.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s