Interview Suzanna Esther

Ik mocht voor Suzanna Esther haar prachtige roman/non fictie Wervelstof lezen en wat was ik van dat boek onder de indruk ook omdat het gedeeltelijk waargebeurd is. Suzanna Esther is een super leuke, gekke en onwijs lieve auteur, dus ik voel me vereerd dat ik haar een paar vragen mocht stellen.

Wat is de reden dat je bent begonnen met schrijven?
Ik begon vrij jong met dagboekschrijven. Ik ben van de generatie waar schrijven en knustselen in ‘Poesie albums’ (Poézie albums ) de enige manier was om je als kind op creatief gebied ‘te laten zien’ en ik vond dat geweldig. Elk album dat ik in handen kreeg las ik van voor tot achter en ik probeerde mijn verhaaltje altijd net iets ‘mooier’ te maken dan mijn voorgangers.
Dagboeken ging ik schrijven omdat ik schrijven magisch vond. Alles wat normaal in je hoofd blijft zitten, stond opeens op papier. Tastbaar.
Ik denk dat de passie op mijn achtste begon en die is nooit overgegaan. Schrijven is iets wat ik altijd zal blijven doen.

Kun je ons iets over jouw schrijfproces vertellen?
Voor boeken is het proces iets anders dan voor columns. Columns schrijf ik tegenwoordig minder, omdat boeken schrijven mij meer uitdaagt. Toch begint het voor beiden met een idee. Meestal is het een gedachtenkronkel die opborrelt, of me al een tijdje bezighoudt. In mijn hoofd ontstaat vervolgens spontaan een begin. Dat kan een eerste zin zijn, of een heel verhaal. Meestal duik ik dan gelijk achter de laptop en begin met schrijven. Een column ontstaat dus meestal spontaan en schrijft zich bijna vanzelf. Soms weet ik zelf niet eens wat ik heb geschreven tot ik het teruglees.
Met boeken werkt dat natuurlijk anders. Hoewel mijn eerste twee boeken eigenlijk ook zo zijn ontstaan, vergt een boek een lange adem en veel herschrijf- en correctiewerk.
Ik werk meestal in de ochtend, tot een uur of één. Daarna heb ik een paar uur vrij voor de dagelijkse dingen, maar ook voor het verzenden van boeken, promotie, social media etc… In de namiddag werk ik meestal nog twee uur. Hetzij aan een boek, hetzij aan redactie voor anderen, hetzij het schrijven van een spontane column. Ik werk bijna zeven dag in de week, maar het is mijn passie dus doe ik dat graag.

Hoe voelde het toen je eerste boek werd uitgegeven?
Toen ik mijn eerste boek Wervelstof letterlijk in handen kreeg, kon ik het eigenlijk nauwelijks geloven. Het was magisch. Het voelde alsof alles op zijn plek viel, al die jaren schrijven, lezen, studeren kwam samen in dat ene moment. Het is net als je allereerste liefde. Zo mooi als de eerste keer wordt het niet meer. Toch was mijn tweede ook heel bijzonder en zal de derde, vierde, vijfde net zo liefdevol worden ontvangen als die eerste.

Op welk van je boeken ben je zelf het trotst?
Officieel heb ik nog maar twee boeken. Elk boek is geschreven vanuit een hele andere dynamiek. Wervelstof had iets magisch, omdat het niet eens de bedoeling was dat het een boek zou worden. Een oefening in een Kortverhaal, gebaseerd op een avontuur als jonge vrouw, werd met open armen ontvangen door Ambilicious Uitgeverij en zo ontstond het boek Wervelstof. De Stem, mijn tweede boek, heeft ook iets bijzonders, omdat het mijn eerste fictieboek is. Op beide boeken ben ik ongelofelijk trots.

Je schrijft verschillende soorten boeken zo heb je de roman/non fictie Wervelstof op je naam staan maar ook een thriller ‘de stem.’ Wat vind je leuker om te schrijven een fictief verhaal of een verhaal gebaseerd op je eigen ervaringen?
Al is Wervelstof deels fictie, het is makkelijker schrijven met een kapstok: eigen ervaringen. Nou zit er in elk boek van schrijvers wel een deel eigen ervaringen, maar bij Wervelstof wel iets meer dan in de Stem. Een voordeel bij deels non-fictie is dat als de lezer roept dat iets ‘ongeloofwaardig’ is, je als schrijver kan zeggen: ‘het is écht gebeurd!’
Bij fictie moet je scherper op de feiten letten, al heb ik ook voor de Stem wel eens geroepen (naar waarheid) dat een voorval in het boek, toch écht daadwerkelijk kan, omdat ik het zelf heb meegemaakt.
Fictie schrijven vind ik leuker. Uitdagender. Ik vind het bijvoorbeeld heel leuk om ‘een man’ te zijn, het is geweldig om in de huid van personages te kruipen. In fictie kan ik zijn wie ik wil zijn, rollen spelen waar ik van droom, of van gruwel en dingen doen die ik in het écht misschien nooit zou doen.

Wat is de reden dat je Wervelstof hebt geschreven? Wilde je graag jouw verhaal vertellen of zat er een andere reden achter?
Ik schreef vanaf 2014 bij een schrijverscollectief. Na een flink aantal columns wilde ik oefenen met een wat langer vervolgverhaal. Ik diepte dit avontuur op tijdens het schrijven en postte elke week een nieuw hoofdstuk. Het werd heel enthousiast en lovend ontvangen, mijn medeschrijvers keken elke week uit naar het vervolg. Op een bepaald moment riepen enkele trouwe volgers: ‘Dit kan gewoon een boek worden!’ En zo is het gegaan.

Ben je al bezig met je volgende boek en zo ja kun je ons hier wat over vertellen?
Jazeker. Ik ben bezig met een trilogie. Als alles gaat zoals gehoopt, komt deel I uit in het laatste kwartaal van dit jaar. De trilogie is heel anders dan Wervelstof én de Stem. Nou is mijn schrijfstem wel dezelfde, maar deze keer waag ik me aan een dystopische thriller. Nou heb ik nog geen vast genre, maar in al mijn boeken zal iets psychologisch terugkomen. Het wordt dus waarschijnlijk weer een ‘moeilijk te plaatsen’ boek. Een psychologische dystopische thriller met een vleug humor.
Het boek waar ik samen met een andere schrijfster al langer dan een jaar aan werk, wordt een psychologische thriller/roman met een magisch realistische invalshoek. Dat komt met een beetje goede wil uit in het eerste kwartaal van 2020.

De inspiratie voor mijn verhalen (behalve Wervelsof) ontstaat meestal doordat ik me iets afvraag: Stel dat…
Ik werk tussendoor – eigenlijk te weinig – gestaag verder aan een vervolg op de Stem. Verder liggen er ook nog onafgemaakte manuscripten die ik misschien ooit weer eens oppak, waaronder een historische roman/thriller.

En als allerlaatste: Is er een Nederlandse auteur waar je tegenop kijkt en je misschien wel heeft geïnspireerd om te gaan schrijven?
Ik heb altijd veel gelezen, hele bibliotheken las ik ‘uit’. Althans, ik las als kind alle bekende kinderboeken en series, maar al vrij jong (elf) stapte ik over op psychologische romans en literatuur. Ik las en lees in principe iedereen en alles, mits het me inspireert, aantrekt of als ik er iets van kan leren. Een inspirator is Anaïs Nin geweest. Ik las haar dagboekdelen, en het daagde me uit om in mijn dagboek net zo rauw, eerlijk en onbevangen te schrijven als zij. Ik ben soms zeer onder indruk van een boek, een verhaal (Hex, De verborgen geschiedenis) maar niet per se van schrijvers. Mij gaat het om het verhaal en wat het met me doet. In mijn optiek dient de schrijver het verhaal, niet andersom.

Lieve Suzanna Esther, heel erg bedankt voor je tijd en onwijs leuke en mooie antwoorden. Ik heb van Futuro Uitgevers jouw andere boek De Stem ontvangen om te recenseren dus ben heel benieuwd naar dezelfde auteur in een ander genre!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s