Interview Tamara Haagmans

Toen ik van L.S. Amsterdam het boek ,De mooiste dag van je leven, mocht lezen was ik direct fan van Tamara Haagmans. Op het moment dat ik besloot dat ik meer Nederlandse auteurs wilde interviewen dacht ik daarom ook direct aan haar! Gelukkig is Tamara niet alleen een fantastische schrijfster maar ook een topwijf en wilde ze direct meewerken! Dus hierbij..

Hoe ben je met schrijven begonnen?
Ik schrijf mijn hele leven al. Nooit iets serieus mee gedaan tot mijn 29e, toen ik een boekje tegenkwam waar ik (vroeger) in had geschreven dat een van mijn doelen voor mijn leven was dat ik voor mijn dertigste een boek wilde schrijven. Maar je kent dat wel: Ik durfde niet, kan ik toch niet, heeft geen zin… Mijn man haalde me over: ‘Als je het zo graag wil moet je het gewoon doen’ en ik dacht: Waarom ook niet. Ik begon serieus te schrijven, een boek te schrijven, en ben nooit meer opgehouden.

Heb je een specifieke studierichting gevolgd om schrijfster te worden?
Nee, ik heb wel een aantal schrijfboeken gekocht, en wat workshops gevolgd maar verder heb ik mezelf alles ‘geleerd’.

Kun je ons iets over jouw schrijfproces vertellen?
Ik begin meestal met een idee dat ik in het kort opschrijf. Meestal komt het omdat ik een zin heb gehoord of omdat ik ergens iets heb gezien dat me interessant leek (Zoals een tweedehands bruidsjurk) Dan ga ik dingen verzinnen en soms begin ik zelfs al met schrijven. Ik doe het op twee verschillende manieren: De ene keer schrijf ik gewoon wat er in me opkomt, en de andere keer maak ik echt een ‘skelet’ waarin ik precies beschrijf wat er in welk hoofdstuk moet gebeuren. Maar ik moet eerlijk toegeven: Als ik dat laatste doe blijft er meestal toch niets over van het nette en gestructureerde idee omdat ik ergens halverwege weer iets nieuws bedenk. En tja, dan is het eigenlijk alleen maar schrijven tot het af is.

Als je jouw eigen boeken zou moeten omschrijven hoe zou je dat dan doen?
Als mensen me vragen wat ik schrijf zeg ik meestal ‘Feelgood.’ Als ze dan zo’n rare blik krijgen van ‘waar heb jij het over’ dan zeg ik: ‘Van die vrouwenboeken vol liefde en romantiek die bijna altijd goed aflopen’. Als ze dan nóg niet weten wat ik bedoel zeg ik dat ze het maar moeten lezen. Ik schrijf romantische boeken, over ‘echte’ personen en dingen die ook in het echte leven zouden kunnen gebeuren. En de meeste van mijn boeken gáán ook over dingen die ik zelf heb meegemaakt: Ik heb zelf een aanvaring in een jurkjeswinkel gehad, ik ben zelf op vakantie in Cochem geweest in November, heb zelf hete worst gegeten in Koblenz, doe zelf kinderentertainment terwijl ik verkleed ben, ik heb zelf een tweedehands bruidsjurk gekocht en ik ben óók doodop van het springen in een jump-park ingestort hahaha. Kortom: In elk boek zitten dingen van mij. Daarom vinden mensen ze denk ik ook leuk. Omdat ze echt gebeurd kunnen zijn en mijn personages je buurmeisje of zus.

Zelf leerde ik je kennen door je nieuwste boek ‘De mooiste dag van je leven’. Hoe kwam je op het idee van dit boek?
En helemaaaaaaal aan het begin, het idee, kwam omdat ik zelf een tweedehands jurk heb gekocht toen ik trouwde en dacht: Waarom zou die jurk eigenlijk nooit gedragen zijn? Dat schreef ik ergens op. Nooit iets mee gedaan. Ik deed jaren later (2017) mee aan een schrijfwedstrijd voor een romantisch verhaal. In dat verhaal liet ik Krista een tweedehands bruidsjurk vinden en een relatie met Roy krijgen. Eigenlijk was dat alles, je kunt niet veel in 5000 woorden. In het juryrapport stonden opmerkingen over dat ze graag meer hadden gelezen over Roy en ik dacht: Misschien moet ik er een heel boek van maken. Toen kwamen de verhaallijnen ineens vanzelf. Et voila.

Kun je ons al wat meer over je volgende boek vertellen?
Ik zou heel graag willen, maar ik weet niet of het al mag. Dus die moet je tegoed houden.
Ik heb vorige week iets op mijn pagina gezet, zoveel kan ik wel vertellen: Mijn hoofdpersoon heeft een oma met Alzheimer die elke dag ‘De luizenmoeder’ kijkt en het liedje zingt met haar kleindochter… Dat is helaas alles.. Wel komt er binnenkort nog vanalles aan (Heel snel, sneller dat je denkt…) maar ook daar mag ik nog niets over zeggen tot ik groen licht heb. Sorry, hier heb je helemaal niks aan hé? (Dit maakt mij, Soraya, in ieder geval heeeeel nieuwsgierig)

Je hebt nu een heerlijke feelgood op je naam staan maar ook een young adult, is er een reden waarom je bent overgestapt naar een feelgood?
Ik ben niet ‘overgestapt naar feelgood’. Die YA was in eerste instantie ook een heel ander genre, ook geschreven voor een heel andere uitgever, maar die konden er op dat moment niets mee. Dus ik stuurde het naar andere uitgevers, en eentje daarvan wilde wel iets met het verhaal, maar niet in de vorm hoe het was. Dus heb ik het omgeschreven naar een YA. Hij is trouwens wel nog op het randje, ik krijg heel vaak de opmerking dat het niet echt een YA is maar meer voor oudere lezers en die opmerking snap ik wel. Overigens is hij niet meer te koop in die vorm en onder die naam (Dat is ook de reden dat ik ‘m niet noem…) maar binnenkort heb ik daar wel een nieuwtje over…

Kunnen we in de toekomst feelgoods van je blijven verwachten of wil je weer terug naar YA of eventueel een heel ander soort genre boek schrijven?
Zoals je in de vorige vraag al zag: het is nooit mijn bedoeling geweest om een YA te schrijven en ik wil ook zeker niet ‘terug’ naar het genre. Het was een eenmalig uitstapje omdat die uitgever dat zo wilde. Er komen nog enkele dingen aan waar ik al mee bezig was voor ik mijn contract bij Luitingh Sijthoff tekende, (o.a. een ‘sprookjesserie’ voor een lesbische boekenlijn en een New Adult sports romance verhaal) maar ik blijf gewoon feelgood schrijven. Als ik ooit nog iets anders ga doen dan moet het al een thriller worden en dat zou sowieso dan onder pseudoniem worden. Kortom: Feelgood it is. Ik ben er gewoon beter in om mensen zich goed te laten voelen dan ze te laten overgeven.

En als allerlaatste: Is er een Nederlandse auteur waar je tegen op kijkt en je misschien wel heeft geïnspireerd om te gaan schrijven?
Geen Nederlandse auteurs die me geïnspireerd hebben. Als er al iemand is dan is het Stephen King, omdat ik dat ook wilde kunnen, wat hij kan. Mensen meenemen naar een compleet verzonnen wereld uit zijn hoofd, alsof ze er zelf bij zijn. Toen ik acht jaar geleden begon met schrijven was ik nog niet zo erg bezig met Nederlandse auteurs. Ik kijk wel op tegen mensen als Jackie van Laren en Lis Lucassen. Elke keer als ik iets van hen lees denk ik: ‘Wauw wat een mooie zin’ of ‘Wat een geweldige verhaallijn!’ Maar eigenlijk ken ik zoveel auteurs tegenwoordig dat ik bang ben dat ik andere mensen tekort doe als ik ze niet noem.

Lieve Tamara heel erg bedankt dat je de tijd hebt genomen om mijn vragen te beantwoorden! En wat heb ik door je antwoorden weer veel over jou geleerd ♡

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s