Interview met Daniëlle Bakhuis

Okay ik ben zelf enorm fan van Daniëlle en las niet alleen haar YA boeken maar ook de rest. Daarom vind ik het onwijs leuk dat ze de tijd heeft heeft genomen voor dit interview! En geloof je dit interview wil je niet missen!

Wilde je altijd al schrijfster worden? En zo ja hoe ben je hiermee begonnen?

Ik heb inderdaad eigenlijk altijd al schrijver willen worden, heb nooit echt een plan B gehad. Op zolder liggen schriften vol verhalen en verzinsels, ook genoeg die nooit het daglicht meer zullen zien, omdat ze zo vreselijk slecht zijn, haha. Ze begonnen vorm te krijgen toen ik stukjes ging schrijven voor het tijdschrift Fancy. Dit waren stukjes over mijn eigen leven, maar ik wist dat mijn hart bij fictie lag. Verhalen verzinnen is gewoon het allermooist om te doen.

Heb je een opleiding gevolgd waarvan je wist dat het je zou helpen om een betere schrijfster te worden?

Ik heb Journalistiek gestudeerd, maar puur omdat er geen opleiding tot schrijver bestaat (buiten de particuliere opleidingen). Van die opleiding heb ik vooral geleerd hoe je snel to the point komt én hoe je goed onder druk werkt.

Je bent begonnen met jeugdboeken als Verliefd van twee kanten.. Daarna werden de boeken al snel wat spannender met als hoogtepunt ‘De Eliminatie’ en meest recent ‘De Executie’. Had je altijd al het idee om young adult thrillers te schrijven of zijn die ideeën gaandeweg gekomen?

Ik werkte toen ik mijn eerste boek schreef bij Fancy en schreef daar vooral veel artikelen over de liefde. Ik denk dat daarom eerste boeken over over de liefde gingen. Zelf las ik toen al ya’s en thrillers. Het heeft even geduurd voordat ik het aandurfde om er zelf ook een te schrijven. Ik was bang dat mensen me voor gek zouden verslijten met die gekke verhalen (een liveshow rond een executie? Hoe dan!) Nu denk ik: tja. Dan lees je dat boek van mij niet. Even goede vrienden.

Kun je ons iets over jouw schrijfproces vertellen?

Ik probeer zoveel mogelijk van te voren al dicht te timmeren qua verhaallijn, omdat het het fijnst werkt als ik weet waar ik naar toe werk. Maar gaandeweg lopen verhaallijnen toch altijd weer anders. Je kruipt een jaar lang in de huid van je personages, dus je leert ze ook steeds beter kennen. Wat in het begin een logische keuze leek, blijkt een half jaar later opeens niet meer te werken. Dan blijkt mijn personage veel heldhaftiger (of juist niet) dan dat ik in eerste instantie had gedacht.

Voel je een druk om te zorgen dat je boeken steeds beter worden? En zo ja hoe ga je hiermee om?

Die druk is altijd wel aanwezig, maar niet zo erg dat ik er onder bezwijk. Ik vind het vooral belangrijk om mezelf af te vragen: wat wil ik nu eigenlijk vertellen? Dat betekent dus ook dat ik soms van genre wissel. De eliminatie was een thriller, maar de De executie meer een dystopian. De volgende YA gaat meer richting een sociaal experiment. Ze mogen overlap hebben, maar ik wil niet tien keer hetzelfde boek schrijven.

Wat veel mensen/jongeren (o.a. ikzelf) jammer vinden is dat deel 2 van ‘Zes seconden’ nooit is verschenen. Denk je dat er een kans bestaat dat dit tweede deel alsnog gaat verschijnen?

Het meest eerlijke antwoord is: ik weet het niet. Ik sluit het niet uit, maar op dit moment zijn er nog geen plannen om het vervolg uit te brengen.

Op april kwam jouw tweede boek bij Best of YA uit. De executie verteld een spannend verhaal over een dodelijke spelshow. Hoe ben je op het idee van dit boek gekomen?

Het is een combinatie van ideeën, fantasie en realiteit. Ik zag op het journaal gevangen van IS-strijders gekooid op auto’s door de stad rijden. Een krankzinnig beeld, maar een die altijd op mijn netvlies is bijgebleven om de barbaarsheid ervan. Daarnaast ben ik een groot liefhebber van foute reality-tv, meer omdat ik mezelf dan hardop afvraag: waar kijk ik nu in vredesnaam naar? Dat laatste heb ik zo ver mogelijk opgerekt in De executie.

Ben je ondanks dat je boek net is uitgekomen alweer bezig met iets nieuws? En zo ja kun je ons daar iets over vertellen?

Primeurtje 😉 Ik ben nu bezig met het herschrijven van een spannend jeugdboek dat met Halloween uitkomt. Het is een boek dat ik als jongere zelf graag had willen lezen, omdat ik dol was op de boeken van R.L. Stine (De babysitter/De lifter enz). Het is een verhaal opgebouwt rond zeven bekende en minder bekende urban legends. Daarnaast ben ik al lijntjes aan het uitzetten voor een volgende YA die mooi in het rijtje van De eliminatie en De executie zal passen.

Je hebt nu al meerdere boeken geschreven, merk je dat het steeds moeilijk word om een idee voor een nieuw boek te verzinnen?

Het gekke is, ik heb juist heel veel ideeen. Het moeilijkst is om te focussen op één boek en niet om aan drie boeken tegelijkertijd te werken. Wanneer je aan een boek begint, weet je dat je daar het komende jaar wel even zoet mee bent. Je toeleggen aan een idee, is nog het moeilijkst.

En Last but not Least, er zijn super veel getalenteerde Nederlandse auteurs, heb jij een Nederlandse auteur die jijzelf bewonderd?

Cliche, maar daarom niet minder waar: elke auteur – gepubliceerd of niet – bewonder ik. Schrijven is het meest prachtige beroep ter wereld, maar het kan je ook zo gruwelijk onzeker maken. Als je dan toch elke keer weer achter je toetensbord weet te kruipen, dan wil ik in elk geval lezen wat je te vertellen hebt.

Wat vond ik het leuk dat je tijd wilde vrijmaken hiervoor Daniëlle! En bedankt voor je leuke antwoorden en het primeur over je toekomstige boeken! Ik hou je in de gaten 😊

Dank je wel voor je vragen, Soraya! Heel lief dat je mij ook hebt willen interviewen☺.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s